Sposoby określania charakterystyki kominków

Jednym z najważniejszych parametrów jest moc grzewcza kominka.

Wielkość kominka dobieramy w zależności od stopnia do ocieplenia budynku przyjmując, że 1kW mocy wystarcza średnio do ogrzania 25 do 28 m³ objętości pomieszczenia. Jest to moc nominalna, a nie maksymalna. Moc maksymalna uzyskiwana jest tylko w krótkim przedziale czasu, w związku z tym praktycznie nie oddaje możliwości grzewczych kominka. Zbyt duży kominek, jest nie w pełni wykorzystany; ma duże palenisko, spala się w nim duża ilość drewna, aby uzyskać odpowiednią temperaturę dla prawidłowej pracy, powstaje duża ilość energii nie zawsze potrzebnej. Minimalna temperatura w komorze spalania to ok. 350°C. Jeżeli nie osiągnie się tej temperatury drewno mocno dymi, a w efekcie na szybie i w przewodzie kominowym osadza się sadza. Zjawiska mocno niepożądane ze względów ekologicznych i ekonomicznych. Jak widać dobór mocy jest bardzo ważny.

Sprawność kominka przy pracy z dużą ilością powietrza powinna wynosić nie mniej niż 70%, natomiast z ograniczonym dopływem powietrza 80%. Aby praca kominka była bezpieczna w użytkowaniu, a sprawność wystarczająca temperatura spalin nie powinna być wyższa niż 400°C.

Jednorazowy załadunek drewna do kominka powinien wystarczyć na minimum 10 godzin jego pracy, natomiast średnie zużycie drewna przy mocy nominalnej 7 kW powinno wynosić ok.2,5 kg/h.

Istotnym parametrem, który należy brać pod uwagę przy montażu kominka jest jego masa. Ciężar kominka może wynosić od 130 do nawet 350 kg. W związku z tym kominek powinien być usytuowany w miejscu, gdzie wytrzymałość stropu gwarantuje utrzymanie takiego ciężaru.