Dbamy o rury i… nasze kieszenie

Dobrze dobrana i prawidłowo wykonana izolacja daje gwarancję na bezawaryjną, ekonomiczną i bezpieczną eksploatację układu centralnego ogrzewania.

Przy doborze rodzaju materiału otuliny należy kierować się wartością współczynnika przewodzenia ciepła λ. Im mniejsza wartość λ, tym lepsza izolacyjność termiczna materiału.

Ochrona termiczna

Do izolacji rur najczęściej stosuje się: piankę polietylenową, spieniony poliuretan, wełnę mineralną oraz styropian.

Dla otulin wykonanych z pianki polietylenowej współczynnik λ wynosi od 0,035 do 0,039W/mK. Jest to materiał elastyczny, odporny na działanie wody. Może pracować w temperaturze od ok. -45°C do ok.105°C.

Otuliny ze spienionego poliuretanu mają współczynnik λ od 0,025 do 0,028W/mK. Charakteryzują się odpornością na pleśń, grzyby, owady i gryzonie. Może pracować w temperaturze od ok.-60°C do ok. 135°C.

Otuliny z wełny mineralnej mają λ od 0,040 do 0,060 W/mK, a mogą wytrzymać nawet temperaturę ok.600°C. Wełna jest odporna na gnicie oraz pleśń.

Otuliny ze styropianu mają λ od 0,030 do 0,040 W/mK. Pracują w temperaturze do ok. 80°C. Styropian nie pochłania wody, jednak jest nieodporny na substancje chemiczne i wysoką temperaturę.

Przed zakupem otuliny należy dokonać pomiaru średnicy rur.

Ochrona przed korozją

Do ochrony wewnętrznej powierzchni rur przed korozją stosuje się inhibitory. Są to środki chemiczne, które tworzą na powierzchni metalu warstwę ochronną. Aby działania te były skuteczne do układu wodnego należy wprowadzić odpowiednią ilość preparatu. Należy zastosować się do informacji na opakowaniu, podaną przez producenta.

Nie można stosować inhibitorów, gdy instalacja grzewcza służy tez do podgrzewania centralnej wody użytkowej, gdyż w przypadku awarii istnieje możliwość skażenia wody użytkowej.